Het Jurassic Park-achtige landschap van de Caldeira do Cabeço Gordo

De Caldeira do Cabeço Gordo is een enorme vulkanische krater van 2 kilometer breed en 400 meter diep in het hart van het eiland Faial op ruim 1000 meter boven zeeniveau. Vanaf de rand van de krater heb je een spectaculair uitzicht over het landschap van Faial, de buureilanden Pico en Sao Jorge en natuurlijk de krater zelf, welke is gevuld met prachtige bloemen, endemische planten en bomen en een kleine vulkanische kegel.

Tijdens een redelijk makkelijke wandeling van 6.8 kilometer over de kraterwand rondom de krater kun je 2,5 uur lang genieten van prachtige uitzichten over de landschappen van Faial, de krater en de buureilanden Pico, Sao Jorge & Graciosa. Het is ook mogelijk om onder leiding van een gids af te dalen in de krater. De afdaling biedt een unieke kans om het natuurreservaat te verkennen en de endemische vegetatie van de regio te observeren. Omdat de krater een beschermd natuurreservaat is mag je alleen naar beneden onder leiding van een gecertificeerde gids. Het is een van de weinige plekken waar je nog kunt ervaren hoe de Azoren eruit zagen vóór de komst van de mens.

De afdaling in de krater op Faial is een unieke ervaring, maar wel een flinke uitdaging. De totale wandeling is 4 km, waarbij je in de eerste 1,5 km 400 meter afdaalt en in de laatste km weer zo’n 350 meter klimt. Het pad is smal en steil waardoor je soms handen en voeten nodig hebt om verder te komen. Eenmaal beneden wordt je omringd door een indrukwekkend Jurassic Park-achtig landschap.

Miradouro Travel reizigers Martin en Esther gingen de uitdaging aan en nemen jou mee op hun avontuur.

Gids Rui stond ons al op te wachten, zodat we met twee andere koppels uit Frankrijk en Ierland de tocht naar de bodem van één van de mooiste kraters van de Azoren konden starten. Die schoonheid komt ook weer door een bijzonder natuureffect. De meeste kraters hebben onderin een kratermeer. Dat had deze ook, totdat door al dat vulkanische geweld van de Capelhinos in 1958 een aardbeving ontstond waardoor twee kratermeren met vissen en al hier met veel stoom en rook in scheuren in de vulkaan verdwenen. De inwoners van Faial schrokken zich een hoedje omdat ze door de rook en stoom dachten dat de vulkaan ook weer ging uitbarsten en waren enorm opgelucht toen ze alleen maar de stank van gestoomde vis roken op het eiland😅.

Het resultaat van al het natuurgeweld is een prachtig groen landschap geworden vol met inheemse planten die specifiek zijn voor de Azoren. Rui had het telkens over ‘endemische’ planten. Zo vaak zelfs, dat onze Engels/Ierse medewandelaars op een gegeven moment werkelijk alles ‘endemic’ gingen noemen. Ook onze vriendelijke gids zelf.

De wandeling was een flinke uitdaging! Het is namelijk niet zomaar een bergwandeling, maar een afdaling van 400 meter langs de kraterwand. Zonder stokken of andere hulpmiddelen, maar met veelvuldig gebruik van handen, billen en andere lichaamsdelen om je balans te bewaren. Met behoorlijk wat technische stukken. Niet voor watjes, zeg maar. Nou, dat hebben we geweten. Onderweg konden we ons ondertussen wél vergapen aan een flinke hoeveelheid bijzondere planten en uitzichten. Eenmaal beneden hebben we een poos gerust op de plek van één van de voormalige kratermeren, en mooie gesprekken met Rui en elkaar gevoerd over het leven op Faial. De weg naar boven ging sneller, maar was ook erg zwaar. De energie en balans werd na vier uur ploeteren namelijk snel minder. We waren dus behoorlijk opgelucht toen we na vijf uur moe, vuil, vol krassen en kleine snijwondjes, met een gescheurde broek en compleet doorweekt van het zweet de kraterrand weer bereikten. Maar man, wat was het een belevenis!